confessions

birkadin

1. nesil yazar - Azimli

  1. toplam entry 21
  2. takipçi 0
  3. puan 910

ne umuyorsun hayattan

birkadin
Hiç bir şey ummuyorum. Burası kötülerin dünyası. Haksızların kazandığı ve kazanmaya devam edeceği, haklı mücadelenin yalan olduğu, eğer başarıp kazanılan bir şey varsa o da birilerinin canı yanarak alındığı kötü dünya. Ben mücadele etmiyorum, etmeyeceğim. Bir şey umuyorsanız ve iyi taraftaysanız geçmiş olsun. Yanlış yoldasınız.

twitter

birkadin
Teknik bir sorun var.
Fark ettiğin için teşekkürler, bunu yakında düzelteceğiz ve her şeyi eski haline getireceğiz.

an itibariyle giriş yapılamayan platform.

kitap alıntıları

birkadin
örneğin bana, bugüne kadar "komşunu sev!" dedilerse ve ben de sevdiysem, bundan nasıl bir sonuç çıkıyordu? şöyle bir sonuç çıkıyordu: ben paltomu ikiye bölüyor, yarısını komşuma veriyordum. böylece ikimiz de yarı yarıya çıplak kalıyorduk. bilim ise " herkesten önce kendini sev" der. çünkü dünyada her şey kişisel çıkar temeli üzerine kurulmuştur. yalnızca kendini seversen, hem işlerini gerektiği gibi yaparsın, hem de palton sapasağlam üzerinde kalır. ekonomi bilimi ise şunu ilave eder: bir toplumda özel işler ne kadar yolunda giderse,başka bir deyimle paltolar ne kadar bütün kalırsa, o toplumun temelleri öylesine sağlam, genel işleri de öylesine düzenli olur. demek yalnız kendim için kazanmakla, herkes için de kazanmış oluyorum, ayrıca komşumun ikiye bölünmüş bir kaftandan daha fazlasını almasına, hem de onun bunun sadakasıyla değil, genel ekonomik ilerleme sayesinde almasına imkan vermiş oluyorum.

suç ve ceza/ dostoyevski.

kaş almak

birkadin
ben anladım ki güzelleşmek için mutlaka acı çekmek zorundasın en makrosundan mikrosuna. öyle oturduğun yerden ne karnın düzleşiyor, ne çalılık halini almış kaşların birden inceliyor, ne de tırnaklarının gelmiş ojesi hop yenileniyor. güzel görünmesini istiyorsan acısını çekeceksin bu hayatta.

krem bile sürmüyorum, çim biçme makinesi gibi dalıyorum, çıtır çıtır alıyorum. buna rağmen hala o tek tük kalanlar var ya o cımbızın ucuna ısrarla gelmeyenler, insanı sinir ediyorlar. buz koyacak derecede kızaran ve acıyan yerleirne mi yanarsın, o kadar zahmete rağmen hala kalan o tek tüklere mi? alt tarafı bir erkek bakınca kıvrımlı görecek, ağlayarak giriyorum şu an. neyse, gidip aldırmıyorum,para da vermiyorum. inat değil mi? kızarıklığı da acısı da bana kar. umarım alnımı yolmuyorumdur. korkuyorum tatlı çocuk.
0 /