çocukluk travmaları

franz
Anneanneme gittik annem, ben, kardeşim. Kardeşim de kucakta daha.

Eve dönerken armut verdi anneannem. Dişleye Dişleye annemin yanında gidiyorum.

Bir tane kedi belirdi karşıdan, geldi dibime, kışkışladım, gitti.

Namussuz amca oğlunu almış yanına, ikisi birden elimdeki armudu yemek için saldırdı bana. Patilerini minicik dizlerime vurup havaya zıplayarak armuda yetişmeye çalışıyorlar. Ben de armudu kaldırdım yukarı. Zaten Bi karış boyum var, armudun yerden yüksekliği bir metre var yok. Güya kaçırıyorum armudu.

Sonra tabii en sonunda fırlattım yere. Gidip kokladılar sonra da dönüp uzaklaştılar.

Yiyecektim lan ben onu.

Odur budur kedilerden nefret ederdim.

Kız arkadaşımın kartopu gibi kedisini sevene kadar hiç bir kediyi sevmedim. Hatta kötü davrandığım zamanlar da oldu. Neyse konu o değil.

Armuduma saldıran kediler, elbet Birgün görüşeceğiz sizinle.
hokage
Postacı.
Annemler beni hep "postacı" ile tehdit edermiş. Genelde yemek yemediğim zamanlar, yemezsen postacıya veririm diyorlarmış. Ben de salya sümük ağlayarak yiyormuşum.
erlik
ikiz kulelere yapılan saldırı. şaka değil, çok korkmuştum. televizyon izlerken gördüğüm o sahne ve üzerine çevremdekilerin tepkisi kafamda nasıl bir algı yarattıysa ikiz kuleler benim için iki tane uzun boylu kadındı ve beni uzun süre izlemişlerdi...

(bkz:11 eylül saldırıları)
(bkz:11 eylül 2001)
ceku
Çocukken pikniğe gittiğimiz yerde göle girmiştik. Diplerden yüzmeyi sevdigim icin dibe dalmistim. Suda gözümü açtığımda insan kolu gördum. O an o kadar korktum ki su yuttum, neredeyse bogulacaktim. Sadece kol muydu yoksa bedenini bir şeyler mi örtmüştü bilmiyorum ama benimle beraber birkaç kişi de aynı şeyi görmüştü.
1
hokage hokage
Devamında ne oldu? Çok merak ettim şimdi

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol