eski sevgili

cin
hayat çok garip. insanlar keşke birbirinden ayrı düşmese ve birbirlerine kenetlense. bana o kadar kötülükler yapmasına rağmen eski sevgilim hakkında asla "umarım başına bir iş gelmiştir" gibi acımasızca sözler söylemem. hatta beni tercih etmeyi bıraktığı için, umarım benden daha iyisine denk gelir ve pişman olmaz diye, hüzünlenir ve onu özlerim.
hatta aşık olduğum yeni biri oldu yıllar sonra, beni epey kırdı. gözlerime tiksintiyle baktı ve beni utandırdı, bense onu tanıyan insanlarla arkasından en ufak kötü bir kelime konuşmadım ve konuşturmadım.
inandığım en güzel şeye, onları öldüğü için kaybetmediğime şükrediyorum.
hala özlüyorum ve onu aramak istiyorum. ve onu aradığım an kelimeler boğazımda saplanıp kalıyor.
gerçekten enteresan...
siz sıradan insanlar, neden bu kadar vefasızsınız ve bizi de harcıyorsunuz?

Entry hakkında yorumlar

bu başlıktaki tüm girileri gör