kitap okurken ağlamak

sacmasapanseyler
okuduğum, okurken kendimi kaybettiğim bazı anlar vardır ki bu anlarda duygusal bir boşluğa düşüyor, okurken etkilendiğim satırları tekrar tekrar idrak etme çabasına giriyor ve anlık bir iç çekişle ağlamaya başlıyorum. hiç değişmiyor bu olay, bazen de o anki ruh halime göre değişiyor tabii ama genel olarak bu boşluğa düşmek bende derin yaralara sebebiyet veriyor. şu an okumakta olduğum kitapta daha önce benimsediğim bir karakteri tekrar görmek beni ona bağladı. öyle sıkı bağlandım ki çözülmek bile istemiyorum. hatta unutmak bile istemiyorum. nasıl bir şeyin içine düştüm böyle?
mamut
kitabın içindeki hikaye içinizdeki bir yaraya tuz basmıştır ya da siz zaten dokunsalar ağlayacaktınız. ağlama bittikten sonra ağlama kısmındaki okunanların yeniden okunması taraftarıyım çünkü zihin o sırada müthiş uzaklara gidiyor.
elo
Balzac odasında hüngür hüngür ağlamaktadır. O sıra kapısının önünden geçen hizmetlisi merak edip sormaya karar verir. 'Ne oldu Efendim ?' , diye konuya girer. Balzac ise 'O öldü.' diye cevap verir. Hizmetlisi kim diye merak etmeye başlar. 'O' der. Hizmetlisi sonradan farkeder ki ölen kişi kitabının karakteridir.

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol