tatil hüznü

galatadanuctum
ilkokuldan beri resmi tören ve tatillerden uzaktım. resmi tatiller ve bayramlar kimi çocuklar için sevinç nedeni olsa da benim için hep kabus zamanıydı.

babamın tekstil atölyesi vardı ve bizim evde bayram, kar tatili vs. bedava iş gücü demekti. ilkokul 4 ten itibaren yaklaşik 20 km uzaklıkta başka bir ilçede olan dükkana yürümek zorundaydım. zaten gidip gelirken pertim çıkardı. istesem gitmezdim tabi ama yazılı olmayan bir kuraldı bu. herkes çalışırken aksi düşünülemezdi. tek istisnam uykumu aldıktan sonra gidebilmemdi. bu bana tanınmış bir ayrıcalıktı.

üniversiteye kadar böyle devam etti. her kar tatili, hafta sonu tatili, bayram tatili benim için hüzün sebebiydi. bazen abimlerle giderdim. en küçük ben olduğum için sefertası torbasını bana taşıtırlardı adiler.

şimdi sevmiyorum. hem çalışmayı, hem tatili, hem bayramları hem de elimde çanta taşımayı.

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol